Circe - Madeline Miller
Recensie

Circe – Madeline Miller

Ik ben al heel lang geïnteresseerd in mythologie, vooral de Griekse. Het is dan ook niet verwonderlijk dat Circe van Madeline Miller al een hele tijd op mijn lijstje stond. Niet alleen het verhaal klonk veelbelovend, maar het boek zag er ook nog eens schitterend uit. En hoewel ik al veel over de Griekse mythologie had gelezen, kende ik het verhaal van Circe eigenlijk nog helemaal niet. Dat maakte het extra leuk om te lezen.

Circe

Over het boek

Circe, de dochter van zonnegod Helios, is van kleins af aan het zwarte schaap van de familie. Ze lijkt helemaal niet op een godin en heeft een stem waar de andere goden van gruwen. Hierdoor raakt ze steeds meer geïsoleerd, tot ze het gezelschap van stervelingen opzoekt. Haar verliefdheid op de sterveling Glaucos leidt tot de ontdekking van een kracht waarvan Circe nooit wist dat ze hem bezat: hekserij. Maar hekserij is ten strengste verboden onder de goden en als een van Circe’s bezweringen uit de hand loopt, wordt ze verbannen naar het eiland Aiaia. Maar juist op deze afgelegen plek weet zij haar gave steeds verder te ontwikkelen.

‘Nieuw’ personage en oude bekenden

Zoals ik hierboven al schreef, kende ik het verhaal van Circe helemaal niet voordat ik aan dit boek begon. Ik had haar naam weleens ergens gelezen, maar dat was het dan ook wel. Dat maakte dat ik compleet blanco aan het boek begon en dat was eigenlijk wel fijn. Bij hervertellingen van mythen die ik beter ken, zit het me namelijk nog wel eens in de weg dat het verhaal dan anders loopt dan de versie die ik ken. Nu kon ik gewoon van het verhaal genieten zonder het constant ergens mee te willen vergelijken.

Overigens zat verhaal wel vol met oude bekenden uit de Griekse Mythologie, zoals Hermes, Daedalus, Jason en de Minotaurus. Dat zou me eigenlijk niet zo moeten verbazen, omdat alle Griekese mythen met elkaar vervlochten zijn. Maar waar ik in Heroes van Stephen Fry nog wel eens moeite had met de enorme hoeveelheid namen en verhaallijnen, heeft Miller het met haar heldere vertelstijl voor elkaar gekregen om het geheel overzichtelijk te houden voor de lezer.

Meer dan een ‘schurk’

In mijn maandoverzicht van juli, toen ik net aan dit boek was begonnen, schreef ik dat het boek me een beetje deed denken aan Maleficent: een verhaal over hoe een ‘schurk’ slecht is geworden. Maar toen ik verder las, bleek het boek veel meer te zijn dan dat: het was een compleet levensverhaal (kun je daarover spreken bij iemand die onsterfelijk is?) van Circe te zijn: met momenten van geluk, verdriet en onzekerheden. Ik ging haar dan ook steeds minder zien als een ‘schurk’ en meer als gewoon een vrouw die op zoek was naar haar plek in de wereld.

Makkelijk en meeslepend

Ik vond de schrijfstijl van het boek prettig en meeslepend, waardoor ik er makkelijk doorheen ging. Telkens gebeurde er wel weer iets wat mijn aandacht trok en vasthield. Alleen richting het einde van het boek merkte ik dat mijn aandacht wat vaker verslapte, maar of dat aan het boek lag of aan mijn concentratie op dat moment, durf ik eigenlijk niet te zeggen.

Eindoordeel

Ik vond Circe een erg leuk en prettig geschreven boek. De mythen worden op een heel menselijke manier verteld, waardoor je echt met de verschillende personages kunt meeleven. Ik denk dat het boek ook goed te lezen is voor iemand die nog helemaal niks weer van de Griekse mythologie, maar enige voorkennis maakt het wel leuker.

Informatie

Titel: Circe
Auteur: Madeline Miller
Uitgeverij: Bloomsbury Publishing
Jaar: 2018
Pagina’s: 336
Verkrijgbaar als: Paperback | Hardcover | E-book | luisterboek
Genre: Roman, mythologie

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *