Dodenherdenking - Sander Blom
Recensie

Dodenherdenking – Sander Blom

Ik heb de Tweede Wereldoorlog altijd al een interessant tijdperk gevonden. Het is zo kort geleden en toch zo moeilijk om je voor te stellen hoe het voor de mensen was om in die tijd te leven. Toen Uitgeverij Palmslag Leeshoekje vroeg of een van ons Dodenherdenking wilde recenseren was ik dan ook meteen enthousiast (is het vreemd om enthousiast te worden over iets wat met de Tweede Wereldoorlog te maken heeft?). Hoe het me bevallen is lees je hieronder.

Dodenherdenking – Sander Blom

(Dit boek heb ik als recensie-exemplaar ontvangen van Uitgeverij Palmslag.)

Het verhaal

Je volgt twee verhaallijnen in Dodenherdenking. We beginnen in 2019 waar een wethouder dood aangetroffen wordt in het Groningse Baflo. Al snel komt rechercheur Martin Doodeman erachter dat dit geen gewone zaak zal worden. Het slachtoffer is kaalgeschoren en heeft een hakenkruis op haar voorhoofd gekregen. Heeft dit iets te maken met het geplande windmolenpark waar veel inwoners op tegen zijn? Of is het een strijd tussen politici? In zijn zoektocht vindt Doodeman steeds meer raakvlakken met de Tweede Wereldoorlog. Maar wat kan dat te maken hebben met de dood van de wethouder?

Het tweede verhaallijn speelt zich af in 1942 en 1943 tijdens de Tweede Wereldoorlog. De Engelse spitfirepiloot Chris Evans wordt neergeschoten en kan zichzelf nog net met de parachute redden. Zodra hij op de grond is komen de Duitsers eraan. Hij kan zich nog net verschuilen, maar hoelang zal dat goed blijven gaan?

Oordeel

Actie

Dodenherdenking is een toegankelijk boek met genoeg actie. Je zit direct in het verhaal en probeert samen met rechercheur Doodeman de moord op te lossen. Hoewel ik van tevoren bang was dat de twee tijdslijnen teveel door elkaar zouden lopen om het verhaal goed te kunnen volgen, was dat geheel onterecht. Bovenaan elk hoofdstuk staat de datum genoemd waardoor de voortgang uitstekend te volgen is.

Doordat er verschillende theorieën voor de moord voorbij komen wordt het verhaal complexer. Gaat het om de windmolens? Of toch om ruzie onder wethouders of de Tweede Wereldoorlog? Tot op het laatste moment is het onduidelijk. En dat vind ik erg fijn. Ik wil niet al lang van tevoren de uitkomst weten. Blom weet de spanning er echt in te houden. Daarbij is de uitkomst wel logisch, iets wat ik ook waardeer.

Wel twijfel ik over het verhaal rondom rechercheur Doodeman. Doodeman heeft zelf ook het nodige meegemaakt en daar wordt in het boek aandacht aan geschonken. Zijn privéomstandigheden geven zondermeer meer diepte aan zijn personage. Maar omdat het niet direct iets met de zaak te maken heeft vraag ik mij af of deze diepgang niet op een andere wijze bereikt had kunnen worden. Het is een vraag die door mijn hoofd speelt zonder dat ik er direct een oordeel aan wil hangen.

Te snel

Waar de data bovenaan de hoofdstukken duidelijkheid geven over de volgorde van gebeurtenissen vraag ik mij af in hoeverre de tijd realistisch weergegeven is. Een moordzaak die in twee weken wordt opgelost? Het kan, ik weet het niet. Wel weet ik dat er heel wat gebeurt in het verhaal.

Ook op een ander punt vind ik het verhaal snel gaan, namelijk als de Engelsman Nederlands wil leren. In een aantal maanden jezelf goed verstaanbaar kunnen maken, anderen perfect begrijpen en woorden gebruiken als gekkenwerk, toekomstplannen en missen, terwijl je ook de grammatica foutloos beheerst vind ik wel heel rooskleurig geschetst. Is de taal verbeterd om het geheel leesbaarder te maken? Kan iemand met intensieve begeleiding zich de taal echt zo snel eigen maken? Het lijkt me een hele uitdaging.

Opmaak

Daarnaast heb ik als lezer een aantal eigenaardigheden. Overduidelijke spellingsfouten (en nee, ik ben zelf zeker geen perfecte speller), het noemen van de verkeerde naam, het zijn wat elementen waar ik moeite mee heb. Het grijpt mijn aandacht terwijl ik liever geheel op het verhaal gericht zou zijn.

Ook in dit boek heb ik een drietal elementen ontdekt: de inspring van een alinea die mist terwijl alle andere alinea’s deze wel krijgen, een woord wat halverwege afgebroken wordt en op de volgende pagina verdergaat en de wisseling in interviewvorm van ‘u’ naar ‘je’. Waarbij je nog met het laatste weg kan komen omdat het ook wel weer heel natuurlijk en menselijk overkomt. Zoals gezegd doet het niks af aan het verhaal, maar het grijpt wel mijn aandacht.

Lezen?

Als je een goede politiedetective wilt lezen, dan is Dodenherdenking een prima keuze. Het verhaal blijft tot het einde interessant.

Informatie

Titel: Dodenherdenking
Auteur: Sander Blom
ISBN: 978-94-930-5999-3
Uitgeverij: Palmslag
Jaar: 2021
Pagina’s: 336
Genre: Misdaad

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *