De Boekendief -Markus Zusak
Recensie

De Boekendief – Markus Zusak

Vanavond, tijdens de Nationale Dodenherdenking, staan we stil bij de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Voor iemand die de oorlog niet heeft meegemaakt is het moeilijk om een voorstelling te maken van wat zich toen allemaal heeft afgespeeld. Daarom besloot ik om in de aanloop naar de Dodenherdenking het aangrijpende boek De Boekendief van Markus Zusak te lezen.

De Boekendief

(Dit boek heb ik als recensie-exemplaar ontvangen van Uitgeverij Rainbow)

Over het boek

In De Boekendief volgen we het verhaal val Liesel Meminger, een jong meisje in Nazi-Duitsland. Wanneer ze met haar broertje naar een pleeggezin wordt gebracht, sterft haar broertje onderweg. Bij zijn graf vindt ze een klein, zwart boekje: Doodgravershandboek. Hoewel ze niet kan lezen, pakt ze het boek toch op en neemt ze het mee.

Enige tijd later plast Liesel in haar bed tijdens een nachtmerrie over haar broertje. Wanneer haar pleegvader het bed verschoont, vindt hij het boek. Ondanks het morbide onderwerp, besluit hij haar met het boek te leren lezen. Dit is het begin van Liesels liefde voor boeken. Al snel begint ze met het stelen van boeken van boekverbrandingen, uit bibliotheken en op andere plekken waar boeken te vinden zijn. Ondertussen dringt de oorlog steeds verder haar leven binnen.

Indrukwekkend verhaal

Ik ben diep onder de indruk van het verhaal van De Boekendief. Aan de ene kant ben ik er stil van en aan de andere kant wil ik er juist zoveel over zeggen dat ik nu al weet dat ik het nooit allemaal kwijt kan in deze recensie. Laat ik beginnen met dat het een boek is zoals ik nog nooit eerder gelezen heb. Dat heeft in de eerste plaats te maken met de opmerkelijke verteller: de dood, die overigens op me overkomt als een sympathiek ‘persoon’. Maar het is meer dan dat.

Een gewoon Duits meisje

Wat me ook opviel aan het boek, is dat het geen verhaal is van een verzetsheld, slechterik of slachtoffer, maar van een gewoon Duits meisje in oorlogstijd. Ik heb hiervoor voornamelijk Nederlandse boeken over de oorlog gelezen, waar eigenlijk alle Duitsers slecht in worden afgeschilderd, maar dat klopt natuurlijk totaal niet. Ook in Duitsland waren er ontzettend veel gewone mensen die zo goed en zo kwaad als het ging hun leven probeerden te leiden in een moeilijke tijd. Dat laat De Boekendief heel goed zien.

Vervreemding

De vertelstijl van Zusak deed me sterk denken aan een begrip dat ik ooit tijdens de Duitse les leerde: Verfremdung, oftewel: vervreemding. Dit is van oorsprong een theaterstijl, waarbij opzettelijk afstand wordt gecreëerd tussen het publiek en het toneelstuk.

In De Boekendief wordt die afstand gecreëerd doordat de verteller, de dood, steeds vooruit of juist terug blikt en het verhaal wordt onderbroken door notities, gedachten, definities of complete verhalen. Hoewel ik het idee van vervreemding tijdens die Duitse les maar raar vond, leek het in dit boek wel te kloppen. Juist doordat er enige afstand bewaard werd, bleven de verschrikkingen van de oorlog dragelijk voor de lezer. Hier en daar vond ik de schrijfstijl misschien iets te poëtisch, maar over het algemeen kon ik het juist wel waarderen.

Heftig einde

Hoewel de vertelstijl een hoop leed voor de lezer verzachtte, gold dat niet voor het einde van het boek. Dat kwam, ondanks dat de verteller me er al voor had gewaarschuwd, toch keihard binnen. Ik had dan ook tranen in mijn ogen toen ik het boek dichtsloeg. Het verhaal heeft in elk geval diepe indruk op me gemaakt en zal me nog lang bijblijven.

Informatie

Titel: De boekendief
Oorspronkelijke titel: The Book Thief
Auteur: Markus Zusak
Uitgeverij: Rainbow
Jaar: 2020 (Oorspronkelijk: 2005)
Pagina’s: 550
Genre: Literaire roman


Wat is het mooiste oorlogsboek dat jij ooit hebt gelezen? Laat het ons weten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *