HEX - Thomas Olde Heuvelt
Recensie

HEX – Thomas Olde Heuvelt

Dit wordt misschien wel mijn meest interessante recensie tot nu toe. ‘HEX’ van Thomas Olde Heuvelt heeft mij namelijk nogal in de war achtergelaten. Het boek was akelig en bevatte ontzettend veel elementen die ik écht niet leuk vond. En toch kon ik niet anders dan het met vijf sterren beoordelen. Waarom? Lees en huiver…

HEX

Over het boek

Voor buitenstaanders is Beek een dorpje als ieder ander. Inwoners van Beek weten echter wel beter. Het dorp is namelijk in de greep van Katharina, beter bekend als de Wylerheks. Deze zeventiende-eeuwse vrouw zwerft door de straten van Beek en staat soms nachtenlang aan de bedden van de inwoners. Haar mond en ogen zijn dichtgenaaid en iedereen weet dat deze nooit geopend mogen worden. Zolang de dorpelingen Katharina met rust laten en haar geheim houden voor de buitenwereld, kunnen zij in relatieve vrede met de heks leven. Als een groepje jongeren besluit om viral te gaan met de heks, komt er abrupt een einde aan die rust en glijdt het dorp af naar middeleeuwse praktijken.

Waarom las ik ‘HEX’?

Ik ben absoluut geen fan van horror. Toen mijn vrouw me over dit boek vertelde, was ik er dan ook van overtuigd dat ik het nooit zou lezen. Toch moet ik bekennen dat ik stiekem wel een beetje nieuwsgierig was. Toen ik voor de Zomer & Keuning Bookbingo een boek buiten mijn comfort zone moest lezen, leek dit me een mooie smoes om van mijn principes af te stappen. Daarnaast kon ik na alle zoetsappigheid van ‘De ongetrouwde Hertog‘ wel een boek met wat meer pit gebruiken.

Tegen de haren in

Zoals ik al in de inleiding zei, was er een hoop in dit boek dat ik niet leuk vond: grof taalgebruik, bruut geweld, dierenleed, zieke fantasieën en ga zo maar door. En toch is juist dat een deel van de kracht van het boek. Het schuurt en strijkt tegen je haren in en toch kun je het niet wegleggen. Misschien is dat ook wel het ‘guillotine-effect’: mensen worden van oudsher al aangetrokken door gruwelijkheden. Je wilt eigenlijk niet kijken, maar doet het toch. Daarnaast denk ik dat juist doordat de personages zo ver van me afstaan, het verhaal me zo boeide. En laten we eerlijk zijn, je kan een horrorboek natuurlijk ook niet vullen met engelachtige personages.

Het echte kwaad

Wat ik steengoed vond aan ‘HEX’ is de kijk op ‘het kwaad’. Natuurlijk is er de heks die door de straten doolt, en als zij ’s nachts aan je bed staat is ze ongetwijfeld angstaanjagend, Maar wat mij echt de stuipen op het lijf joeg, was een veel reëler kwaad: waar mensen toe in staat zijn als ze bang zijn. Tijdens het lezen kwam plotseling een zin in me op, die ik ooit in een boek van Sartre las voor mijn Franse leeslijst: ‘De hel, dat zijn de anderen’. Dat blijkt maar al te goed in dit boek, waar de hel pas echt losbarst als de heks niet langer met rust gelaten wordt. Hoe de dorpelingen daar op reageren is ronduit angstaanjagend.

Onder mijn huid

Ik denk dat het verhaal van ‘HEX’ me voorlopig nog niet los zal laten. Ik heb er geen slapeloze nachten van gehad, maar het verhaal is wel echt onder mijn huid gekropen en spookt nog regelmatig door mijn hoofd. Ik weet niet of ik alles wat er in het boek gebeurde nu echt helemaal begrijp, maar dat geeft ruimte voor eigen interpretatie. Heeft ‘HEX’ me ervan overtuigd om vaker horror te gaan lezen? Dat denk ik niet. Voorlopig heb ik mijn portie in elk geval wel weer even gehad. Maar het was absoluut een interessante afwisseling.

Informatie

Titel: HEX
Auteur: Thomas Olde Heuvelt
Uitgeverij: Luitingh-Sijthof
Jaar: 2016
Pagina’s: 340
Categrorie: Horror, Thriller


Steunjeboekhandel-Recensie Leeshoekje.nl

Heb jij ‘HEX’ gelezen? En kon je daarna nog slapen? Laat het ons weten!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *