Heroes - Stephen Fry
Recensie

Heroes – Stephen Fry

Als er een boek is waar ik lang over heb gedaan, dan is het wel ‘Heroes’ van Stephen Fry. Ik begon er eind maart 2020 in en las het pas half februari 2021 uit. Vond ik het dan geen leuk boek? Zeker wel, maar na het lezen van een aantal mythen had ik even behoefte aan iets anders. En daarna is het boek tot mijn schaamte heel lang op de plank blijven liggen. Door tussen mijn andere boeken door elke keer een mythe te lezen, heb ik hem nu eindelijk toch uitgelezen. Ik vertel je graag wat ik ervan vond.

Heroes

Over het boek

In ‘Heroes’ vertelt Stephen Fry een aantal bekende Griekse mythen, op zijn kenmerkende, humoristische manier. Waar hij in ‘Mythos’ inging op de Griekse goden, vertelt hij hier juist over de sterfelijke helden van het oude Griekenland, zoals Heracles, Perseus en Jason. Wie waren deze stervelingen en hoe zijn ze tot de heldenstatus verheven? Je komt erachter in ‘Heroes’.

Levendige hervertelling

Misschien ben je al bekend met de Griekse mythologie en vraag je je af waarom je dit boek dan zou lezen. Ik kan je vertellen dat het absoluut de moeite waard is. Ik ben zelf namelijk al heel lang geïnteresseerd in Griekse mythologie, maar het leek wel of ik opnieuw kennismaakte met de helden in dit boek. In deze hervertelling zijn de helden namelijk echt menselijke personages. Je leert ze echt kennen als persoon en maakt kennis met hun gedachten en beweegredenen (al zijn deze soms nog zo vreemd). Daarnaast kwam ik erachter dat er toch nog wel wat mythen waren (zoals die van Odipus), waar ik nog niet zoveel van wist. Erg leuk om er in dit boek kennis mee te maken.

Liever in het Nederlands

Omdat ik al eerder boeken van Fry had gelezen en gek ben op zijn humoristische schrijfstijl, wilde ik zijn boek per se in het Engels lezen. Dit bleek geen goede keuze te zijn. Omdat ik bekend ben met de mythen in het Nederlands, inclusief de Nederlandse namen van de helden, was het soms een beetje verwarrend om ze nu in het Engels te lezen. Ik denk dat dit eraan heeft bijgedragen dat ik er maar langzaam doorheen kwam en op een gegeven moment even behoefte had aan iets anders. Ik wil ‘Mythos’ en ‘Troje’ van Fry in de toekomst ook graag lezen, maar dan wel in het Nederlands.

Massa’s namen en voetnoten

Wat het boek ook wel wat lastig maakte om door te komen was de enorme hoeveelheid namen die je als lezer tegenkomt. Daar kan Fry naar mijn idee niet zoveel aan doen. De Griekse mythologie zit nu eenmaal bomvol met personages (die op allerlei ingewikkelde manieren aan elkaar verwant zijn) en ze hebben nu eenmaal niet de makkelijkste namen. Op een gegeven moment leerde ik hier wel overheen te lezen en gaf ik het op om alle namen te onthouden. Dat is simpelweg niet nodig.

Iets anders waar ik in het begin nogal over struikelde waren de voetnoten. Deze heeft Fry voor de geïnteresseerde lezer toegevoegd, voor wat extra achtergrondinformatie. In het begin schoot mijn blik continu naar de onderkant van de pagina zodra ik zo’n verwijzing was. Na een tijdje liet ik dit los. Het voegde voor mij niet zoveel toe en vertraagde alleen maar. Voor sommige mensen zal het zeker een leuke toevoeging zijn, maar voor mij was het iets te veel van het goede.

Geen schatjes

Ik wist het al langer, maar dit boek herinnerde me er maar weer fijntjes aan dat de Griekse helden en goden geen schatjes waren. Het boek zit vol (levendig verbeelde) gruwelijkheden en wandaden. Het is daarom erg moeilijk om de helden aardig te vinden. En toch leef je door de schrijfstijl van Fry wel met ze mee. Dat vind ik toch een knappe prestatie.

Informatie

Titel: Heroes
Auteur: Stephen Fry
Uitgeverij: Penguin Books
Jaar: 2019
Pagina’s: 413
Categrorie: Mythologie, verhalenbundel


Steunjeboekhandel-Recensie Leeshoekje.nl

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *