Het schaduwspel - Simone van der Vlugt
Recensie

Het Schaduwspel – Simone van der Vlugt

Van jongs af aan ben ik al fan van de historische romans van Simone van der Vlugt. Eerst de jeugdboeken en later ook die voor volwassenen. Ik heb er dan ook al heel wat gelezen, maar ‘ Het schaduwspel’ stond nog steeds ongelezen bij me op de plank. Daar moest maar eens verandering in komen, dus maakte ik de afgelopen weken een tijdreis naar de VOC-tijd.

Het schaduwspel

Over het boek

Eva Ment ontmoet op een literaire bijeenkomt Jan Pieterszoon Coen, een man van aanzien in de Republiek: hij is vriend van prins Maurits én gouverneur-generaal van Batavia. Als Eva hoort dat Jan onder andere terug is om een vrouw te vinden, denkt ze dat haar zus Lysbet misschien wel een kans maakt. Als Jan in plaats daarvan Eva ten huwelijk vraagt, staat ze voor een moeilijke keuze. Een huwelijk met de gouverneur-generaal zou goed zijn voor haar en haar familie, maar ze zou er wel voor naar Batavia moeten afreizen, ver van haar vrienden en familie.

Het juiste boek, maar het verkeerde moment

Ik moet zeggen dat ik wat moeite had met het lezen van dit boek, maar dat had eigenlijk weinig met het boek zelf te maken. Dat was namelijk weer een fantastische historische roman, die me echt meenam in de VOC-tijd en het lief en leed van de personages. Dat is ook precies waar nu het probleem zat voor mij. Het leven was in die tijd lang niet altijd even makkelijk, en het bok had dan ook een behoorlijk rauw randje. Dat ben ik wel gewend van de boeken van Van der Vlugt, en normaal kan ik daar ook prima tegen. Maar in deze tijd van corona merkte ik dat ik er wat meer moeite mee had en meer verlangde naar een wat vrolijker boek. Vooral stukken over de pest en andere ziektes vielen mij op dit moment zwaar. Daarom denk ik bij nader inzien dat ik het boek beter op een ander moment had kunnen lezen.

Levendige schrijfstijl

Los van dat de timing dus niet zo goed was, had het boek verder wel alles wat ik altijd zo waardeer in de boeken van Van der Vlugt. Haar schrijfstijl is heel levendig en beeldend, waardoor je het gevoel hebt er écht bij te zijn. Het is duidelijk dat ze veel onderzoek heeft gedaan voor het schrijven van dit boek. In het nawoord vertelt ze dat ze wel een aantal dingen heeft moeten verzinnen, omdat bepaalde informatie simpelweg niet beschikbaar was, maar dat vond ik niet storend. Als lezer krijg je toch een goed beeld van hoe het in die tijd geweest moet zijn.

Spoilers op de flaptekst

Wat ik wel jammer vond, was dat de flaptekst naar mijn mening net iets teveel verraadde over het verloop van het verhaal. Dit was eigenlijk meer een korte samenvatting dan een flaptekst, waardoor je voordat je aan het boek begint al weet wat er aan het eind gaat gebeuren. Natuurlijk is het een historische roman en staat het verloop van het verhaal vooraf al vast, maar de lezer kent dit verhaal misschien nog niet en kan dus nog verrast worden. Daarom heb ik geprobeerd in mijn eigen korte samenvatting hierboven zo min mogelijk spoilers te geven.

Ouderwetse woorden

Tot slot nog een kleine suggestie. Ik herinner me dat de historische jeugdboeken van Van der Vlugt altijd een verklarende woordenlijst had voor de ouderwetse woorden die in het boek voorkwamen. Zo’n lijst zou naar mijn idee ook in de boeken voor volwassenen geen overbodige luxe zijn, want ook in dit boek kwam ik wat woorden tegen die ik niet kende. Die woorden dragen absoluut bij aan de sfeer van het boek, maar ook als volwassene kun je niet alles weten. Natuurlijk kan ik deze woorden dan opzoeken met Google, maar het zou fijner zijn als ik lekker offline kan blijven en gewoon voor- of achterin het boek even kan spieken wat een woord betekent.

Informatie

Titel: Het schaduwspel
Auteur: Simone van der Vlugt
Uitgeverij: Ambo|Anthos
Jaar: 2018
Pagina’s: 352 pagina’s

Wat is jouw favoriete boek van Simone van der Vlugt? Laat het ons weten in een reactie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *