Lees eens iets anders: een stripboek, een graphic novel en een manga
Boekenliefde

Uitdaging: lees eens iets anders

Het begon allemaal toen ik laatst verzuchtte dat ik een beetje door mijn blog-ideeën heen begon te raken. Tot nu toe ging het bedenken van nieuwe onderwerpen me vrij goed af, maar nu had ik geen idee waarover mijn volgende blog zou gaan. Miranda kwam met de oplossing in de vorm van een uitdaging: lees in 1 week tijd een manga, een strip en een graphic novel en schrijf daar je volgende blog over.

Manga, strip of graphic novel: wat is het verschil?


Nu moet ik bekennen dat ik een beetje een leek ben op het gebied van strips. Natuurlijk heb ik wel eens (meer dan eens) een Suske & Wiske of een ander stripboek gelezen, maar in alle subgenres van het beeldverhaal ben ik niet zo thuis. Een manga herken ik nog wel: dat is zo’n japanse strip die je achterstevoren moet lezen en waarin de personages allemaal bizar grote ogen hebben. Maar het verschil tussen een stripboek en een graphic novel? Al sla je me dood

Eigenlijk kon Miran me dit verschil ook niet echt uitleggen. Zij kon een stripboek wel van een graphic novel onderscheiden, maar niet precies uitleggen waar dat verschil dan precies in zat. Na een zoektocht op Google kwamen we tot de volgende conclusie:
Een graphic novel lijkt mee op een echt boek en is vaak onderverdeeld in hoofdstukken. Het is altijd een doorlopend verhaal, soms verspreid over meerdere boeken. De plaatjes staan niet altijd ‘braaf’ naast elkaar. Er zijn ook afbeeldingen die een groter deel van de pagina innemen.
Een stripboek daarentegen heeft een duidelijker stramien waarin de rijen met plaatjes netjes onder elkaar staan. Ook hoeft het boek niet per se een doorlopend verhaal te bevatten. Het kan ook een bundeling zijn van verschillende korte stripverhalen.

Met die kennis in mijn achterhoofd koos ik uit Miranda’s verzameling een manga, stripboek en graphic nover en begon met lezen.

Manga: The Phantom Hourglass (The Legend of Zelda #10)

Ik besloot met de grootste uitdaging te beginnen: de manga. Ik wist al van te voren dat ik deze van achter naar voren moest lezen en voor rechts naar links. Voor lezers die dit niet weten en toch vooraan willen beginnen, staat er een duidelijke waarschuwing voorin het boek:

Even wennen aan de leesrichting van een manga.

Ik verwachtte dat dit een behoorlijke uitdaging voor me zou zijn, maar ik wende eigenlijk verrassend snel aan deze afwijkende manier van lezen. Van het verhaal zelf was ik niet zo onder de indruk. ‘The Phantom Hourglass‘ van Akira Himekawa is gebaseerd op het gelijknamige Nintendo-spel en leest ook echt als een computerspelletje. Hoofdpersoon Link moet allerlei opdrachten uitvoeren om Tetra, de kapitein van zijn schip, te kunnen redden. Dingen als: ‘ Ga op het paarse platform staan, daar kan de vijand je niet zien’ komen naar mijn idee in boekvorm toch niet zo goed tot hun recht. Wat ik ook jammer vond, was dat alle plaatjes zwart-wit waren. Volgens mij is dat vrij gebruikelijk bij manga’s, maar ik houd toch meer van vrolijk gekleurde plaatjes.

Strip: A New Hope (Dating for Geeks #4)

Laat je niet misleiden door de Engelse titel van dit stripboek. ‘A New Hope‘ van Kenny Rubenis is namelijk een Nederlandstalige strip. Misschien ken je zijn strips wel van de Metro, waar ze lange tijd dagelijks te lezen waren. Dit is het vierde deel van de ‘Dating for Geeks’-serie. De eerste drie delen had ik al eerder gelezen. Dit was dus niet echt een uitdaging voor me, maar meer een leuk tussendoortje. Het boek bestaat uit een verzameling korte strips van 3 of 4 plaatjes. De strips geven een humoristisch kijkje in het (liefdes)leven van verschillende geeks. Leuk detail: de tekenaar is zelf ook een belangrijk personage in de strip

Graphic novel: House of Glass (The Witcher #1)

Voor de graphic novel koos ik voor het eerste deel uit de Witcher-serie van Paul Tobin en Joe Querio. Ik heb nog niet zo lang geleden het eerste seizoen van de Netflix-serie van The Witcher gezien en was hier erg enthousiast over. Niet verwondelijk dus dat ik deze graphic novel uitkoos. Helaas viel ‘House of Glass‘ me een beetje tegen. Veel personages uit de serie kwamen in dit boek (nog) niet voor. Het verhaal ging voornamelijk over Witcher Geralt, die monster na monster afslacht terwijl hij zit opgesloten in een mysterieus huis middenin een betoverd woud. Na het zien van de serie had ik eigenlijk wat meer verwacht. Jammer

Leuke onderbreking

Hoewel twee van de drie boeken niet echt mijn ‘cup of tea’ waren, vond ik het wel heel erg leuk om eens iets anders te lezen. Misschien dat andere boeken binnen deze genres me meer zouden pakken. Nu in elk geval gauw weer door met mijn andere boeken


Lees jij weleens strips, manga’s of graphic novels? Laat het ons weten.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *