Pronkstukken
Boekenliefde

Pronkstukken

“Never judge a book by its cover.” Wie kent deze Engelse uitdrukking niet? Maar hoewel er voor de figuurlijke betekenis zeker iets te zeggen valt, ben ik het er in letterlijke zin absoluut niet mee eens. Ik ben namelijk niet alleen een lezer, maar ook een verzamelaar van boeken. En daarom zoek ik juist regelmatig wél uit op basis van de kaft. Ik ben gek op mooie kaften en bijzondere uitgaven, want die staan zo mooi in de boekenkast. Ik heb dan ook door de jaren heen mijn eigen collectie pronkstukken verzameld.


Sprookjesboeken en klassiekers

Boeken die het eigenlijk altijd wel goed doen in de kast zijn sprookjesboeken en klassiekers. Hiervan kun je zoveel mooie uitgaven krijgen. Sprookjesboeken zijn vaak groot en rijk geïllustreerd. Ze zien er niet alleen mooi uit aan de buitenkant, maar zijn ook fantastisch om doorheen te bladeren. Daarnaast heb ik verschillende soorten klassiekers in de kast staan. Allereerst de echt oude boeken, vaak op rommelmarkten gekocht. Ik vind oude boeken vaak iets statigs en charmants hebben met hun mooie gebonden kaften en (vaak) goud- of zilverkleurige titels.

Daarnaast valt het me op dat er regelmatig nieuwe uitgaven van klassiekers worden uitgebracht met opvallende, sierlijke omslagen. Ik vermoed dat uitgeverijen dit doen om wat meet belangstelling voor de klassiekers te creëren. Ik ben er in elk geval blij mee. Ik ben vooral fan van de Barnes & Noble Leatherbound Classics. Toen ik deze in de winkel zag liggen werd ik meteen hebberig: luxueuze kaft, goud op snee en soms ook nog geïllustreerd. Ik heb nu twee boeken uit deze serie: ‘ Jules Verne: Seven Novels‘ en ‘ The Arabian Nights‘ . Ik zou er eigenlijk nog veel meer willen hebben, maar ze nemen nogal veel plek in in de kast. Bovendien is het maar de vraag of ik deze boeken ooit echt ga lezen.

Boeken voor de heb

Dat is een beetje het probleem met veel van de pronkstukken die bij mij in de kast staan. Van buiten zijn ze prachtig, maar ze zijn niet erg toegankelijk. Vaak zijn ze gevuld met piepkleine lettertjes en ouderwets taalgebruik. Zo ben ik weleens begonnen aan Don Quichotte, maar ik kwam er gewoon niet doorheen. Ik wil de verhalen graag lezen, maar ik weet dat dit waarschijnlijk veel tijd zal kosten. Daarom pak ik dan vaak toch een eenvoudiger boek en staan de pronkstukken vooral mooi te zijn in de kast. Op zich ook niks mis mee, maar ik vind het toch wel een beetje zonde. Dus ik houd mezelf voor dat ik ze ooit allemaal ga lezen. Maar wanneer? Geen flauw idee.

Stofomslag? Weg ermee!

Ik heb wat boeken betreft nogal een vreemde gewoonte. Het papieren stofomslag dat vaak ter bescherming om hardcovers heen zit gooi ik negen van de tien keer weg. Waarom? Omdat ik hetgeen eronder verscholen gaat vaak veel mooier vind. Vaak zijn dit linnen kaften met zilver- of goudkleurige opschriften en soms een illustratie. Ze dragen bij aan dat ‘oude boeken-gevoel’ waar ik zo blij van word. Bij de eerste keer lezen laat ik het stofomslag er vaak nog omheen zitten, zeker als ik het boek meeneem in mijn tas. Maar zodra het boek in gelezen is en een plekje in de kast krijgt, is het toch de linnen kaft die ik wil zien.

Lesje in zelfbeheersing

Zoals ik al zei zou ik het liefst mijn collectie pronkstukken nog veel verder uitbreiden. Het vraagt dan ook veel van mijn zelfbeheersing als ik weer eens een mooi boek zie liggen. Gelukkig is mijn vrouw er dan nog om me te vragen: ” Ga je dat boek echt lezen?” Maar dat werkt niet altijd even goed. Ze is namelijk net zo’n grote boekenwurm als ikzelf, en stiekem wil ze zo’n prachtexemplaar zelf ook heel graag hebben.


Welke pronkstukken staan er in jouw kast? Laat het ons weten in een reactie.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *